Eugénie Alexandrine Marie Salanson ( Albert , 15 december 1836 - Saint-Pair-sur-Mer , 23 juli 1912 ) was een Franse schilder in de Academische stijl.
Haar vader kwam van Ispagnac naar Albert om als tariefontvanger te dienen . Het gezin verhuisde later naar Saint-Valery-sur-Somme , waar haar tweelingzussen werden geboren, en vervolgens naar Saint-Omer , waar haar vader was benoemd tot ontvanger (hoofdbelastingontvanger).
Het was daar vlakbij, in Calais , dat ze haar eerste kunstlessen kreeg van een plaatselijke kunstenaar genaamd Crocher. Daarna ging ze naar Parijs om haar studie voort te zetten, maar in die tijd accepteerde de École des Beaux-arts geen vrouwelijke kandidaten, dus ging ze naar de Académie Julian , waar ze studeerde bij William Bouguereau . Later nam ze privélessen van Léon Cogniet . In 1877 exposeerde ze haar portret van Cogniet op de Salon , wat haar talloze opdrachten opleverde. Het jaar daarop nam ze deel aan de Exposition Universelle .
Al snel exposeerde ze in heel Frankrijk en in het buitenland. Braun, Clément & Co maakte reproducties van haar populairste werken en verkocht deze internationaal tot 1928, toen het bedrijf failliet ging. In 1882 richtten zij, Camille Claudel , Jessie Lipscomb en anderen hun eigen studio op aan de Rue Notre-Dame-des-Champs [ fr ] .
Tegen het einde van de jaren tachtig van de negentiende eeuw kon ze de "Villa Saint-Joseph" verwerven in de groeiende badplaats Saint-Pair-sur-Mer. Dit inspireerde haar tot het maken van haar bekendste schilderijen, waarop de jonge vissersvrouwen zijn afgebeeld die in de buurt werkten. Haar schilderij "A marée basse" (Bij laag water) was een van de werken uit Women Painters of the World van Walter Shaw Sparrow (1905); een van de eerste boeken waarin vrouwelijke kunstenaars serieuze aandacht verdienden.
Ze verdeelde haar tijd tussen Parijs en haar villa en stierf daar op vijfenzeventigjarige leeftijd. De meeste van haar werken bevinden zich in privécollecties.
