Louis Icart (1888-1950)
Artist’s Statement
Louis Justin Laurent Icart was de eerste zoon van Jean en Elisabeth Icart. Hij begon al vroeg met tekenen. Zijn tante, die tijdens een bezoek onder de indruk was van zijn talent, bracht hem in 1907 naar Parijs, waar hij zich toelegde op schilderen, tekenen en het vervaardigen van talrijke etsen.
Biography
In het atelier, waar hij aanvankelijk frivole ansichtkaarten maakte met kopieën van bestaande afbeeldingen, ontwierp hij al snel zijn eigen werken. Daarop kreeg hij opdrachten voor het ontwerpen van titelpagina's voor het tijdschrift La Critique Théâtrale . Modehuizen huurden Icart in om modeschetsen te maken, waarmee hij al snel bekend werd. In 1913 toonde hij zijn foto's op de Salon des Humoristes. Icart leerde toen de techniek van kopergravure en werkte vanaf dat moment met dit proces. Hij werkte nu voor de grote Franse ontwerpstudio's en illustreerde hun catalogi. In 1914 ontmoette hij de achttienjarige "mooie blondine" Fanny Volmers, een medewerker van het modehuis Paquin, met wie hij later trouwde en die model stond voor veel van zijn werken.
Icart nam deel aan de Eerste Wereldoorlog als gevechtspiloot. Gedurende deze tijd maakte hij talloze schetsen en etsen met patriottische thema's. Bij zijn terugkeer maakte hij afdrukken van zijn werk, meestal met aquatint en droge naaldets. Vanwege de grote vraag publiceerde hij vaak twee versies, een voor de Europese en een voor de Amerikaanse markt.
In 1920 exposeerde hij in de Paris Simonson Gallery, waar hij gemengde kritieken ontving. In 1922 reisde Louis Icart met Fanny naar New York City voor zijn eerste Amerikaanse tentoonstelling, die voor het eerst werd getoond in de Belmaison-galerij in het warenhuis van John Wanamaker en later verhuisde naar Wanamakers in Philadelphia. Voor zijn vijftig getoonde olieverfschilderijen kreeg hij opnieuw gemengde kritieken.
Eind jaren twintig was Icart zowel artistiek als financieel zeer succesvol met zijn publicaties en zijn werk voor grote mode- en ontwerpstudio's. De populariteit van zijn etsen bereikte een hoogtepunt in het Art Deco-tijdperk. Icart verbeeldde het leven in Parijs en New York in de jaren twintig en dertig in zijn eigen schilderstijl. Het succes in 1930 stelde hem in staat een prachtig huis te kopen op de Montmartre-heuvel in het noorden van Parijs. In 1932 toonde Icart in de New York Metropolitan Galleries een collectie schilderijen getiteld Les Visions Blanches , die echter weinig aandacht kreeg omdat hij de tentoonstelling niet persoonlijk begeleidde.
Na de Duitse westerncampagne richtte Icart zich op serieuzere zaken. Met L'Exode creëerde hij een reeks werken die de verschrikkingen van de bezetting van Frankrijk in de Tweede Wereldoorlog vanaf 1940 documenteren. Gedurende deze tijd moest Icart Parijs ontvluchten en enkele van deze werken achterlaten, die pas in de jaren zeventig samen met enkele van zijn eerdere werken op de zolder van een Parijse kunstacademie werden herontdekt.
Icart stierf in 1950 in zijn Parijse huis.Website
Showing the single artwork
