ELIZABETH NOURSE (1859-1938)
Artist’s Statement
Elizabeth Nourse's grote reputatie als salonschilder werd aan het eind van de negentiende en het begin van de twintigste eeuw in Parijs verworven, toen die stad het belangrijkste internationale kunstcentrum was. Nourse werd geprezen door haar collega-kunstenaars en het publiek, niet alleen vanwege haar technische vaardigheid, maar ook vanwege de unieke persoonlijke visie die ze op haar onderwerp bracht.
Ze was een van de eerste Amerikaanse vrouwen die werd verkozen tot lid van de Société Nationale des Beaux-Arts, en ze won vele prijzen op de internationale tentoonstellingen van die tijd, in Chicago, Nashville, Parijs, Saint Louis en San Francisco. Ze werd consequent uitgenodigd om deel te nemen aan de jaarlijkse jurytentoonstellingen die een prominent kenmerk waren van de Amerikaanse kunstscene - aan de Pennsylvania Academy of the Fine Arts, het Carnegie Institute, het Art Institute of Chicago, het Cincinnati Art Museum en de Corcoran Gallery of the Fine Arts. Kunst. Als laatste onderscheiding kocht de Franse regering haar schilderij Les volets clos voor zijn permanente collectie hedendaagse kunst om op te hangen in het Musée du Luxembourg met het werk van kunstenaars als James Abbott McNeill Whistler, Winslow Homer en John Singer Sargent.Biography
De carrière van Nourse loopt parallel met die van andere expatriate kunstenaars uit de periode vóór de Eerste Wereldoorlog, maar bepaalde aspecten ervan zijn uniek. Samen met Mary Cassatt en Cecilia Beaux was ze een van de weinige vrouwelijke schilders die internationale erkenning kreeg voor haar werk en kreeg ze, net als zij, te maken met bepaalde obstakels die een mannelijke kunstenaar niet tegenkwam. Ze moest eerst bewijzen dat ze een serieuze professional was, aangezien de meeste vrouwelijke schilders, nu hoe begaafd ook, werden beschouwd als "zondagschilders" die uiteindelijk zouden trouwen of leraren zouden worden en er niet in slaagden een aanzienlijk oeuvre te produceren. Om een professionele status te verwerven moest ze erkend worden door de volledig mannelijke jury's van de Salons en internationale tentoonstellingen en gunstig beoordeeld worden door de kunstcritici, die ook grotendeels mannen waren. Als Victoriaanse dame kon ze niet gemakkelijk haar carrière vooruit helpen door vriendschappen te sluiten in deze groepen, zoals een mannelijke artiest zou kunnen; de sociale uitwisseling van het café, zozeer een onderdeel van het artistieke leven van Parijs in haar tijd, werd haar ontzegd. Om deze nadelen te compenseren, had ze altijd de volledige steun van haar familie en van een groot netwerk van vrouwelijke vrienden die haar werk bewonderden, er bekendheid aan gaven en het kochten.
In tegenstelling tot Cassatt had Nourse geen zelfstandig inkomen en gaf ze ook geen les, zoals Beaux deed. Maar van 1883 tot haar dood in 1938, een periode van vijfenvijftig jaar, verdiende ze haar brood als professioneel kunstenaar en steunde ze ook haar oudere zus, Louise. Ze was ook ongebruikelijk onder zowel mannelijke als vrouwelijke expats omdat ze bijna volledig Amerikaans was opgeleid. Behalve een paar maanden studie in New York en later in Parijs aan de Académie Julian (waar critici haar vertelden dat ze geen verdere scholing nodig had), werd haar stijl gevormd aan de McMicken School of Design in Cincinnati.
Toen Nourse in 1887 naar Parijs ging, was het het mekka voor alle jonge aspirant-kunstenaars die hoopten hun tekentechnieken te verfijnen en de nieuwste ideeën in de hedendaagse kunstwereld op te nemen. De Franse academische opleiding was gericht op naakt tekenen, en Nourse kon al een overtuigend figuur tekenen toen ze aankwam. …
Nourse had niet alleen een individuele techniek ontwikkeld voordat ze naar Parijs ging, maar had ook haar onderwerp gevonden. Haar interesse in de boerenthema's die zo populair waren onder de Salonschilders van haar tijd, was gewoon een uitbreiding van haar preoccupatie met de eenvoudige onderwerpen die ze in het Midwesten had geschilderd - de dagelijkse routine van plattelandsmensen, vooral vrouwen aan het werk, moeders en kinderen, portretten van negervrouwen en -meisjes en plattelandslandschappen.
Zoals elke gedenkwaardige kunstenaar kon Nourse in haar werk een originele persoonlijke visie uitdrukken die onmiddellijk duidelijk is voor de kijker, die misschien niets van haar leven weet. Haar biografie legt echter uit waarom ze zo'n diepe overtuiging bracht in haar portret van werkende mensen, vooral van vrouwen; op het belang van het moederschap; en tot de schoonheid die in de eenvoudigste aspecten van het dagelijks leven en van de natuur te vinden is. Deze onderwerpen, banaal in de handen van iemand die minder oprecht en minder bekwaam was, weerspiegelden haar basiswaarden en Nourse was in staat om ze een speciaal besef van hun belang en hun universele betekenis te geven.
Mary Alice Heekin Burke en Lois Marie Fink Elizabeth Nourse, 1859-1938: A Salon Career (Washington, DC: Smithsonian Institution Press voor het National Museum of American Art en het Cincinnati Art Museum, 1983)
Elizabeth Nourse groeide op in een katholiek gezin in Cincinnati. Haar vader was een succesvolle bankier totdat de burgeroorlog hem wegvaagde. De vrouwen in het gezin leerden vaardigheden waarmee ze in hun eigen onderhoud konden voorzien. Elizabeth volgde lessen in schilderen en beeldhouwen, maar ook in houtsnijwerk, porseleinschilderen en graveren. Nadat ze haar studie had afgerond, verkocht ze pen- en inkttekeningen van lokale huizen, maakte illustraties voor tijdschriften en maakte muurschilderingen. Toen ze genoeg geld hadden gespaard, huurden Elizabeth en haar oudere zus een studio op de linkeroever van Parijs, en Elizabeth schreef zich in aan de prestigieuze Académie Julian. Ze was ambitieus en al na drie maanden begon ze aan een schilderij voor de Parijse Salon. Deze gedurfde zet wierp zijn vruchten af toen haar voltooide werk door de jury werd geaccepteerd en op een uitstekende plek op ooghoogte werd geplaatst. Ze bleef de rest van haar leven in Parijs. (Burk,Elizabeth Nourse, 1859 – 1938 : een saloncarrière , 1983 )
Awards
1893 - Medaille, World's Columbian Exposition , Chicago
1897 - Medaille, Carnegie Institute , Pittsburgh
1897 - Medaille, Tennessee Centennial and International Exposition , Nashville
1900 - Medaille, Exposition Universelle , Parijs
1915 - Gouden medaille, Panama-Pacific Exhibition , San FranciscoExhibitions
Cincinnati Industrial Exhibition, Cincinnati Art Museum, Cincinnati, OH, (1879)
Palace of Fine Arts and The Woman's Building, World's Columbian Exposition Chicago, Illinois (1893)
Preserving the Past, Securing the Future: Donations of Art, 1987–1997, National Museum of Women in the Arts, Washington, D.C.
American Women Artists: 1830–1930, National Museum of Women in the Arts, Washington, D.C.
Elizabeth Nourse, 1859-1938: A Salon Career, Smithsonian American Art Museum, Washington, DC, and Cincinnati Art Museum, Cincinnati, OH, (1983)[2]
Women artists in Paris, 1850–1900, traveling exhibition, 2018[14]
Showing the single artwork
